ตัดผมใหม่ถูกใจไหมเอ่ย
มหานครแห่งขี้หมา
สวัสดีเมืองไทย I LOVE THAILAND
มานี มานะ
ขายหัวเราะ มหาสนุก
ทำบุญกับโรงพยาบาลราชวิถี(ตอนที่1)
เกมวัดดวง
บริษัทหรรษา(มหาชน)
เรียงความวันแม่
เกษตรศาสตร์ ศาตร์แห่งแผ่นดิน
เหนื่อยจัง ออกกำลังกาย (O_o)!!
งานเทศกาล ชิงช้า กับ ม้าหมุน
หนึ่งวันเที่ยวเขาดิน(ตอนที่2)
หนึ่งวันเที่ยวเขาดิน(ตอนที่1)
3 KINGDOMS ONLINE
โอมเพี่ยง!!
นักล่าฝัน
ทะเลพัทยา......เวลาค่ำคืน
260626 วันนี้ผมอายุ26
พ่อของผมชื่อปะป๊า
เราจะข้ามเวลามาพบกัน




พ่อของผมชื่อปะป๊า

พ่อของผมชื่อปะป๊า
 
           มันเป็นเรื่องที่ผ่านมานานแล้วครับ ถ้านับเป็นตัวเลขก็ยี่สิบเอ็ดยี่สิบสองปีได้ ว่าด้วยเรื่องราวสมัยผมยังเด็ก วันแรกของการไปโรงเรียน บรรยากาศวันนั้นดูวุ่นวายมากๆ มีผู้คนมากหน้าหลายตาเดินผ่านเข้าเผ่านออกโรงเรียนกันเยอะแยะไปหมด เพื่อนรุ่นเดียวกันหลายคนที่มาโรงเรียนวันแรก ต่างก็ร้องไห้กระจองอแงไม่ยอมปล่อยมือคุณพ่อ คุณแม่ (กลัวท่านจะเอามาทิ้งรึไง) เช่นเดียวกันผมเองก็จับมือคุณพ่อไว้แน่น... อ่าว!ก็ไอ้พวกนี้มันจะร้องไห้กันทำไมเนี่ย ทำให้ตรูไม่อยากอยู่เลย ทั้งที่จริงมันน่าสนุกออก มันเป็นเรื่องแปลกใหม่ในชีวิตจริงๆนะ

           ทันที่ที่ก้าวถึงหน้าโรงเรียนผมก็ได้พบผู้หญิงตัวใหญ่ ดูท่าทางใจดียืนต้อนรับเราอยู่หน้าประตู คุณพ่อผมหยุดทักทายกับเธอก่อนที่จะบอกให้ผมยกมือไหว้"น้องบอยสวัสดีอาจารย์แม่ก่อนนะครับ" คุณพ่อผมพูดจบผมก็ยกมือไหว้ เพราะเธอที่พูดถึงอยู่เนี่ยเป็นเจ้าของโรงเรียน งั้นเปลี่ยนสรรพนามเรียกท่านดีกว่า เหอๆๆ  อาจารย์แม่ยิ้มด้วยท่าทีที่เป็นมิตรและทักทายผมด้วยน้ำเสียงอ่อนหวาน ก่อนจะถามผมว่า "น้องบอยคุณพ่อหนูชื่ออะไรลูก" ผมก็ตอบท่านตามประสาเด็กสามขวบว่า"คุณพ่อชื่อป่ะป๊าครับ"เหอๆๆๆนึกถึงภาพเด็กผู้ชายคนนึงที่กำลังยืนคุยกับคนแปลกหน้าด้วยท่าทางเขินๆอายๆนะ 
 
          สิ้นสุดการสนทนาระหว่างผมกับอาจารย์แม่ ท่านก็เงยหน้าขึ้นมาหัวเราะกับคุณพ่อของผม ผมไม่รู้หรอกครับว่าผมพูดอะไรผิดไป เพราะตั่งแต่เกิดมาผมก็เรียกท่านว่าป่ะป๊ามาโดยตลอด แต่ก็แปลกนัมันเป็นเรื่องที่ผ่านมานานมากแล้ว ผมเองกลับจำได้ไม่เคยลืม ตั่งแต่วันแรกที่ป๊าไปส่งผมเข้าโรงเรียนอนุบาล จนกระทั้งผมเรียนจบมัธยมปลายป๊าก็ยังไปรับไปส่งผมอยู่ทุกวัน ซึ่งมันเป็นเรื่องที่ผมภาคภูมิใจมาก ไม่รู้สินะว่าเพราะอะไร แต่อย่างน้อยมันก็ทำให้ผมรู้ว่าป๊ารักเรามากแค่ไหน

          ถ้าจะให้พูดถึงเรื่องราวประทับใจระหว่างผมกับป๊ามันมีอีกเยอะนี่มันเป็นเพียงเศษเสี้ยวหนึ่งที่เกิดขึ้นเท่านั้น ต่อให้เล่าจนลมหายใจสุดท้ายก็คงไม่หมด แต่มีสิ่งหนึ่งที่อยากบอกป๊ามากๆ ป๊าคือแบบอย่างที่ดีของการเป็นผู้นำครอบครัว ป๊าสอนให้รู้จักการมอบความรัก ความอบอุ่นให้แก่ผู้อื่นโดยที่ไม่มีข้อแม้ใดๆ ป๊าสอนให้เราลุกขึ้นยืนด้วยตัวเองเวลาเจอมลภาวะเป็นพิษของช่วงชีวิต ป๊าคือฮีโร่ของผม  เพราะพ่อของผมชื่อป่ะป๊า

     Share

<< เราจะข้ามเวลามาพบกัน260626 วันนี้ผมอายุ26 >>

Posted on Tue 7 Jul 2009 2:20

Apprecaiiotn for this information is over 9000-thank you!
Abie   
Thu 30 May 2013 21:28 [4]
 

Heck yeah this is ecaxtly what I needed.
Zueva   
Thu 30 May 2013 15:27 [3]
 

I'm not wrhoty to be in the same forum. ROTFL
Mariya   
Tue 28 May 2013 17:06 [2]
 

Extremely helpful acrtile, please write more.
Juliana   
Tue 28 May 2013 14:26 [1]
 





Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh